7 kwietnia Światowy Dzień Zdrowia

Światowy Dzień Zdrowia upamiętnia powstanie Światowej Organizacji Zdrowia w 1948 roku. Celem obchodów tego święta jest poruszenie istotnych problemów zdrowotnych, które dotyczą społeczeństwa na świecie.
Wszyscy pracownicy ochrony zdrowia przodują w odpowiedzi na COVID-19, który jest aktualnie problemem całej społeczności. Lekarze, pielęgniarki, ratownicy medyczni, położne obejmują pacjentów opieką i leczeniem, odpowiadają na obawy i pytania społeczeństwa, prowadzą badania. Im wszystkim należy się podziękowanie za to co robią. Należy również pamiętać o personelu, który nie świadczy usług medycznych, ale swoją pracą przyczynia się do pomocy pacjentom.
Codzienne zmagania tych ludzi z aktualną sytuacją budzą podziw i szacunek. read more

2 kwiecień Światowy Dzień Osób z Autyzmem

Światowy Dzień Świadomości Autyzmu to święto obchodzone corocznie 2 kwietnia z inicjatywy Kataru popartej przez Zgromadzenie Ogólne ONZ rezolucją z 18 grudnia 2007 i opublikowaną 21 stycznia 2008 roku. Obchody Dnia mają na celu podnoszenie świadomości społecznej na temat autyzmu i są okazją do globalnego politycznego zaangażowania i bardziej efektywnej współpracy międzynarodowej w tej dziedzinie. Podstawowe założenia obejmują zwiększenie potencjału zaspokajania szczególnych potrzeb osób dotkniętych autyzmem, umożliwienie rozwijania indywidualnych talentów oraz poprawę dostępu do usług opiekuńczych i pomocowych dla społeczności osób dotkniętych autyzmem. read more

Światowy Dzień Osób z Zespołem Downa 2021

Światowy Dzień Zespołu Downa to święto ustanowione w 2005 roku z inicjatywy Europejskiego Stowarzyszenia Zespołu Downa. Od 2012 roku patronat nad obchodami sprawuje Organizacja Narodów Zjednoczonych. Co roku organizatorzy przygotowują szereg wydarzeń mających na celu promowanie praw osób z Zespołem Downa do pełnego uczestniczenia w życiu społecznym. Zachęcamy do przyłączenia się świętowania 21 marca np. poprzez śledzenie profili akcji na Facebooku, YouTube czy w inny własny pomysł 🙂  do symbolicznej inicjatywy w tym dniu należy wkładanie trzech skarpetek w różne wesołe wzory oraz kolorowej odzieży. read more

STOP HEJTOWI wsród dzieci i młodzieży

Internet jest częścią naszego życia, coraz częściej możemy się tam spotkać z negatywnymi, krzywdzącymi, pełnymi nienawiści komentarzami, często kłamliwymi. Zdarzają się również wrzucane do Sieci nagrania, obrazki, memy itp., które mają na celu ośmieszenie, gnębienie, obrażanie.

Zjawisko z jakim mamy do czynienia to tzw. hejt, czy też mowa nienawiści, które występuje najczęściej na różnych portalach społecznościowych, forach, czy stronach internetowych. read more

Język Żyrafy czy Język Szakala?

Niekiedy obserwujemy w przestrzeni społecznej, w tym również w mediach, niepojące zjawisko agresji językowej. Czy można zmienić sposób komunikacji z innymi ludźmi? Nie jest to proste, ale możliwe. Praktyczne podpowiedzi przynosi nam metoda Porozumienia Bez Przemocy, gdzie pojawia się symbol Języka Żyrafy i Języka Szakala.
Porozumienie Bez Przemocy (angielski skrót NVC, polski – PBP) jest sposobem porozumiewania opracowanym przez amerykańskiego psychologa Marshalla Rosenberga. Twórca tej metody twierdził, że ludzie z natury skłonni są do porozumiewania się “bez przemocy”. Jednak presja czasu, kultury rywalizacji i dominacji, powoduje, że zapominamy o naszej naturze, zdolnej do współpracy i empatii.
PBP to sposób komunikowania się oparty na uczuciach i potrzebach. To metoda mówienia i słuchania budująca prawdziwe, żywe, bliskie, pełne zrozumienia i akceptacji relacje z innymi osobami w domu, w szkole, w pracy i w przestrzeni społecznej.
Język Żyrafy i Język Szakala nie są etykietami dla ludzkich zachowań, a sposobami komunikowania się.
Osoba posługująca się Językiem Żyrafy (Językiem Serca), gdyż żyrafa jest najwyższym zwierzęciem lądowym z największym sercem) potrafi uważnie słuchać, rozpoznaje i rozumie uczucia i potrzeby własne i drugiej osoby oraz otwarcie je wyraża w sposób nie raniący innych.
Język Szakala to słowna przemoc, wszelka forma wywierania wpływu, ignorowanie drugiego człowieka, jego potrzeb, uczuć, stawiania się ponad nim. Ta forma komunikacji zawiera w sobie atak, krytykę, osąd. Język Szakala pełen jest stereotypów, uprzedzeń, chęci dominacji w kontaktach z drugą osobą. read more

Świat wolny od przemocy – Przedszkole Miejskie nr 1 i 15

W Przedszkolu Miejskim nr 1 i 15 w Ostrołęce realizowany jest program zajęć psychoedukacyjnych „Spotkania z Leonem”. Jest to cykl 10 zajęć profilaktyczno-wychowawczych, których celem jest integracja grupy, uczenie dzieci przyjaznych zachowań względem siebie poprzez:
-pogłębianie świadomości własnych uczuć,
-uwrażliwienie na potrzeby i uczucia innych osób,
-poznanie konstruktywnych sposobów wyrażania złości,
-naukę radzenia sobie w sytuacjach trudnych i konfliktowych,
-uświadomienie sobie swojej roli w pomaganiu innym,
-poznanie zasad dobrej współpracy z innymi. read more

Dziecko jako świadek przemocy

Funkcjonuje przekonanie, że dziecko doznaje przemocy jedynie wtedy, kiedy jest bezpośrednio ofiarą. Zdarza się, że takiego zdania są także matki – ofiary przemocy, które twierdzą, że ojciec nie krzywdzi dziecka i podkreślają, że dziecko widzi lub słyszy, jak ojciec traktuje matkę, ale samo nie jest bite. Bywa, że niektóre kobiety znacznie bardziej koncentrują się na własnej relacji z partnerem niż na bezpieczeństwie dziecka. W poczuciu własnej krzywdy nie mają świadomości, że dziecko staje się ofiarą przemocy nawet wtedy, gdy jest” jedynie” świadkiem przemocy. Tymczasem dziecko cierpi także wtedy, gdy jest świadkiem przemocy. Szczególnie traumatycznym urazem psychicznym dla dziecka jest bycie świadkiem przemocy wobec matki. Nawet, kiedy jest zamknięte w łazience czy w swoim pokoju i nie widzi, jak ojciec ją bije, to słyszy krzyk, wyzwiska, odgłosy uderzeń czy niszczenia sprzętów domowych. Odczuwa lęk i obawy o to, co się stanie z krzywdzoną matką, rodzeństwem i z nim samym, ale nie mają tyle siły i odwagi, aby zareagować i zatrzymać brutalne zachowania ojca, czuje się bezradne i winne. Często potem dziecko wielokrotnie rozpamiętuje sytuację przemocy, obciążając siebie odpowiedzialnością za to, że nic nie zrobiło, aby powstrzymać agresję rodzica. Zdaje sobie pytania: Dlaczego go nie powstrzymałem?, Dlaczego znowu okazałem się tchórzem?
Dziecko – świadek przemocy przeżywa wewnętrzny konflikt, jest emocjonalnie rozdarte: współczuje krzywdzonemu rodzicowi, a wobec rodzica agresywnego czuje złość i gniew. Istnieje niebezpieczeństwo, że niewyrażany przez dłuższy czas gniew zamienia się w nienawiść, która może mieć dramatyczne skutki dla dziecka i dla całej rodziny. Niektóre dzieci marzą o tym, aby posiadać taką siłę, która pozwoli im zemścić się na sprawcy przemocy. Czasem, w obronie matki i rodzeństwa, podejmują dramatyczne próby ochrony rodziny przed sprawcą, które kończą się dla nich samych tragicznie: dla obrony najbliższych decydują się na poważne akty przemocy fizycznej wobec sprawcy.
Czasem, wśród dominujących uczuć, pojawić się może u dziecka złość na rodzica doznającego przemocy – za jego bezradność, poddawanie się sprawcy i za to, że nie jest w stanie obronić siebie i dzieci. Dziecko może wyrażać swoje emocje, atakując krzywdzonego rodzica (najczęściej matkę) słownie, a czasem nawet fizycznie. Może się także zdarzyć, że dziecko obwinia ofiarę przemocy o „prowokowanie” sprawcy. Wobec jednego rodzica dziecko może więc przeżywać ambiwalentne emocje: miłość i nienawiść, przywiązanie i niechęć czy odrzucenie. Świat dziecka – rodzina – staje się miejscem, w którym dominują: przerażenie, brak zaufania, niepokój, nadmierna czujność, bezradność. Na drugim biegunie uczuć mogą pojawiać się: złość, wściekłość, pogarda dla ofiary i podziw dla sprawcy. Czasami dziecko będące światkiem przemocy pomiędzy rodzicami identyfikuje się ze sprawcą przemocy. Intuicyjnie wyczuwa, że więcej może zyskać (np. względne bezpieczeństwo) opowiadając się po stronie osoby stosującej przemoc. Zdarza się również, że sprawca przemocy zmusza dziecko do określonych, agresywnych zachowań wobec drugiego rodzica i rodzeństwa. read more

Posts navigation