23 lutego – Międzynarodowy Dzień Walki z Depresją

Depresja „zasługuje” na miano międzynarodowe, ponieważ jest chorobą dotykającą wszystkich ludzi, bez względu na ich miejsce zamieszkania. Szacuje się, że na całym świecie choruje na nią 350 mln osób, w Polsce 1,5 mln. Wyróżnienie w kalendarzu specjalnego dnia służy temu, by w tym czasie mówić o depresji więcej, „głośniej”, organizować konferencje, szkolenia, pisać o niej w internecie, wskazywać na jej istnienie i powagę.
Według danych Światowej Organizacji Zdrowia depresja jest czwartą najpoważniejszą chorobą na świecie. Dotyka nie tylko dorosłych, ale także dzieci i młodzież. Na kliniczną postać depresji cierpi 1% dzieci przedszkolnych, 2% dzieci pomiędzy 6 a 12r.ż. oraz do 20% w grupie młodzieńczej. Niniejszy artykuł będzie poświęcony depresji nastolatków. Dedykowany jest głównie rodzicom, ale także nauczycielom i innym dorosłym, którzy mogą młodym ludziom pomóc uporać się z tym problemem.
Depresja jest ciężką chorobą utrzymującą się kilka miesięcy, a nie rzadko trwającą wiele lat, bywa, że wiąże się z zagrożeniem życia. Wiele osób cierpiących na zaburzenia nastroju ma tzw. „myśli rezygnacyjne”, niemała liczba podejmuje próby samobójcze, z których część kończy się śmiercią.
Osobą kompetentną do postawienia diagnozy o depresji jest lekarz psychiatra. Psycholog pełni w tym przypadku rolę wspomagającą, ale niejednokrotnie to on sygnalizuje rodzicowi i nastolatkowi występowanie objawów depresyjnych i zaleca wizytę w Poradni Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży. Najbliższa na naszym terenie PZP dla Dzieci i Młodzieży znajduje się w Szpitalu Specjalistycznym w Ostrołęce. read more

Domowe zasady korzystania z urządzeń ekranowych

Korzystanie przez dzieci z urządzeń ekranowych takich jak telewizor, komputer czy smartfon ma ogromny wpływ na rozwój i funkcjonowanie organizmu młodego człowieka, w tym na kontakty z innymi. Nadmiar czasu spędzonego przed ekranami oraz dostęp do niewłaściwych treści może w istotny sposób zaburzać rozwój mowy, rozwój poznawczy, emocjonalny i społeczny. Często efektem niewłaściwego korzystania z urządzeń cyfrowych jest nadmierne pobudzenie dziecka i trudności w hamowaniu impulsów, trudności w nawiązywaniu kontaktów z innymi dziećmi w tym zachowania agresywne a także problemy w koncentracji uwagi i uczeniu się.
Jeśli zależy nam na tym, aby dzieci korzystały urządzeń ekranowych w sposób rozsądny, ułatwiający nabywanie ważnych umiejętności, powinniśmy towarzyszyć dzieciom podczas korzystania (szczególnie z urządzeń mających łączność z Internetem) oraz opracować zestaw reguł, które wyznaczą granice i ramy ich użytkowania w domu. Reguły powinny dotyczyć wszystkich domowników. Dzieci w dużej mierze uczą się poprzez naśladowanie dorosłych. Rodzice, świadomi swojej roli w tym procesie, mogą własnym zachowaniem dawać przykład właściwego korzystania z urządzeń ekranowych. Na nich też spoczywa odpowiedzialność za przestrzeganie ustalonych reguł. read more

Poczucie wartości i samoocena u dzieci – jak kształtować?

„Jestem w porządku i mam swoją wartość tylko dlatego, że istnieję.” – Jesper Juul

Według części psychologów poczucie własnej wartości jest to przekonanie, że jest się wartościowym człowiekiem, takim jakim się jest, akceptowanie siebie, ale również szanowanie samego siebie. Natomiast samoocena to nasza interpretacja tego, co inni o nas mówią i wobec nas robią. Zatem są to dwa różne terminy, aczkolwiek często ze sobą utożsamiane. Nie zmienia to jednak faktu, że zarówno jedno jak i drugie jest bardzo ważne w życiu naszych dzieci. read more

Dziecko jako świadek przemocy

Funkcjonuje przekonanie, że dziecko doznaje przemocy jedynie wtedy, kiedy jest bezpośrednio ofiarą. Zdarza się, że takiego zdania są także matki – ofiary przemocy, które twierdzą, że ojciec nie krzywdzi dziecka i podkreślają, że dziecko widzi lub słyszy, jak ojciec traktuje matkę, ale samo nie jest bite. Bywa, że niektóre kobiety znacznie bardziej koncentrują się na własnej relacji z partnerem niż na bezpieczeństwie dziecka. W poczuciu własnej krzywdy nie mają świadomości, że dziecko staje się ofiarą przemocy nawet wtedy, gdy jest” jedynie” świadkiem przemocy. Tymczasem dziecko cierpi także wtedy, gdy jest świadkiem przemocy. Szczególnie traumatycznym urazem psychicznym dla dziecka jest bycie świadkiem przemocy wobec matki. Nawet, kiedy jest zamknięte w łazience czy w swoim pokoju i nie widzi, jak ojciec ją bije, to słyszy krzyk, wyzwiska, odgłosy uderzeń czy niszczenia sprzętów domowych. Odczuwa lęk i obawy o to, co się stanie z krzywdzoną matką, rodzeństwem i z nim samym, ale nie mają tyle siły i odwagi, aby zareagować i zatrzymać brutalne zachowania ojca, czuje się bezradne i winne. Często potem dziecko wielokrotnie rozpamiętuje sytuację przemocy, obciążając siebie odpowiedzialnością za to, że nic nie zrobiło, aby powstrzymać agresję rodzica. Zdaje sobie pytania: Dlaczego go nie powstrzymałem?, Dlaczego znowu okazałem się tchórzem?
Dziecko – świadek przemocy przeżywa wewnętrzny konflikt, jest emocjonalnie rozdarte: współczuje krzywdzonemu rodzicowi, a wobec rodzica agresywnego czuje złość i gniew. Istnieje niebezpieczeństwo, że niewyrażany przez dłuższy czas gniew zamienia się w nienawiść, która może mieć dramatyczne skutki dla dziecka i dla całej rodziny. Niektóre dzieci marzą o tym, aby posiadać taką siłę, która pozwoli im zemścić się na sprawcy przemocy. Czasem, w obronie matki i rodzeństwa, podejmują dramatyczne próby ochrony rodziny przed sprawcą, które kończą się dla nich samych tragicznie: dla obrony najbliższych decydują się na poważne akty przemocy fizycznej wobec sprawcy.
Czasem, wśród dominujących uczuć, pojawić się może u dziecka złość na rodzica doznającego przemocy – za jego bezradność, poddawanie się sprawcy i za to, że nie jest w stanie obronić siebie i dzieci. Dziecko może wyrażać swoje emocje, atakując krzywdzonego rodzica (najczęściej matkę) słownie, a czasem nawet fizycznie. Może się także zdarzyć, że dziecko obwinia ofiarę przemocy o „prowokowanie” sprawcy. Wobec jednego rodzica dziecko może więc przeżywać ambiwalentne emocje: miłość i nienawiść, przywiązanie i niechęć czy odrzucenie. Świat dziecka – rodzina – staje się miejscem, w którym dominują: przerażenie, brak zaufania, niepokój, nadmierna czujność, bezradność. Na drugim biegunie uczuć mogą pojawiać się: złość, wściekłość, pogarda dla ofiary i podziw dla sprawcy. Czasami dziecko będące światkiem przemocy pomiędzy rodzicami identyfikuje się ze sprawcą przemocy. Intuicyjnie wyczuwa, że więcej może zyskać (np. względne bezpieczeństwo) opowiadając się po stronie osoby stosującej przemoc. Zdarza się również, że sprawca przemocy zmusza dziecko do określonych, agresywnych zachowań wobec drugiego rodzica i rodzeństwa. read more

Technologie cyfrowe wśród najmłodszych

Coraz częściej widzi się i słyszy o tym, że dzieci od najmłodszych lat korzystają z technologii cyfrowych takich jak: telewizor, smartfon, tablet, konsola. Urządzenia te wielokrotnie stosowane są przez rodziców celem uspokojenia dziecka, zmotywowania go czy też zorganizowania mu czasu.
Wyniki pewnych badań pokazują ile procent dzieci w poszczególnej grupie wiekowej korzysta z mediów cyfrowych:
1-2 lata – 43%
3-4 lata – 62%
5-6 lat – 84%
Fakt natomiast jest taki, że dzieci do drugiego roku życia nie powinny w ogóle być narażone na tego typu urządzenia, natomiast udostępnianie ich dzieciom w wieku od 3 do 6 lat powinno być dobrze przemyślane przez opiekunów. Rodzice powinni pamiętać o kilku zasadach, m.in.: read more

Lęki rozwojowe u dzieci

Emocje są nieodłączną częścią życia każdego z nas. Jedną z nich jest lęk, który jest częścią naszej natury. Niektórzy rodzice, chcieliby aby ich dzieci nie doświadczały nieprzyjemnych uczuć, chcieliby je przed nimi chronić. Jednak nie jest to do końca odpowiednie. Lęk jest nam potrzebny, jego podstawowym zadaniem jest przygotowanie naszego organizmu do działania. Pozwala nam dostrzec zagrożenie i uruchomić odpowiednie strategie na poradzenie sobie z niebezpieczeństwem, poszerza również nasze kompetencje. Gdzie zatem jest granica? Kiedy lęk jest funkcjonalny, a kiedy zaczyna stawać się problemem?
Duża część lęków jest typowa i charakterystyczna dla większości dzieci, to tzw. lęki rozwojowe. Pojawiają się naturalnie w pewnych okresach rozwojowych a następnie mijają. Chociaż są to lęki całkowicie naturalne oraz normalne, to nie znaczy, że mamy je lekceważyć, wyśmiewać, czy też przełamywać siłą! read more

Skutki nadmiernego używania mediów elektronicznych

Media elektroniczne ułatwiają nam codzienne funkcjonowanie. Odszukujemy informacje, utrzymujemy kontakt ze znajomymi, przesyłamy sobie nawzajem wiadomości i potrzebę materiały do pracy czy szkoły. W wolnej chwili gry komputerowe dostarczają nam rozrywki i zabawy. Bywa jednak i tak, że media elektroniczne zaczynają odgrywać coraz większą rolę w naszym życiu. Czasem do takiego stopnia, że nie możemy wyobrazić sobie bez nich życia. Jeżeli tak się dzieje, to może to oznaczać, że skądinąd pomocne urządzenia stały się naszym problemem. Badania pokazuj, że nadmierne korzystanie z mediów elektronicznych może okazać się bardzo szkodliwe. Prowadzi do poważnych konsekwencji w różnych obszarach naszego życia. read more

Normy, zasady, ograniczenia jako istotny element wychowania

Wielu osobom pojęcie norm czy zasad kojarzy się z szeregiem zakazów, nakazów czy żądań w stosunku do dziecka, jednak nie o to w tym chodzi. Często rodzice chcieliby, aby ich pociechy stosowały się do ogólnie przyjętych norm i zasad, jednak wprowadzanie ich i egzekwowanie jest dla części nie lada wyzwaniem. Czasami rezygnują po prostu po to aby mieć chwilę “spokoju”, albo też obwiniają się, że są może zbyt wymagający, czy też surowi w stosunku do dzieci. Niejednokrotnie bywa tak, że po prostu nie wiedzą jak się zachować w danej sytuacji. Jak zatem sobie z tym poradzić? read more

Siła dotyku

“Aby pomóc niemowlętom przebyć pustkowie pierwszych miesięcy życia, aby przestały obawiać się, że poczują się samotne, zagubione, Trzeba mówić do ich pleców, Mówić do ich skóry, głodnej i spragnionej Tak samo, jak ich brzuszek. Tak, Niemowlęta potrzebują mleka. Ale jeszcze bardziej tego, by być kochane, Głaskane.”  read more

Posts navigation

  • 1
  • 2